Strona główna
Aktualności
Grzybobranie koło Łeby – gdzie warto się wybrać?

Grzybobranie koło Łeby – gdzie warto się wybrać?

Grzyby rosnące w lesie

Grzybobranie koło Łeby najlepiej planować w kierunku Sasina i Stilo, gdzie występują rozległe lasy sosnowe oraz mieszane. Trzeba jednak dokładnie sprawdzić granice Słowińskiego Parku Narodowego i rezerwatów, ponieważ na terenach chronionych zbieranie grzybów lub zejście z wyznaczonych tras może być zabronione.

Gdzie szukać grzybów w okolicy Łeby?

Łeba leży w wyjątkowym, nadmorskim krajobrazie wydm, borów sosnowych i podmokłych obniżeń. Najlepszym punktem wypadowym dla osób, które chcą połączyć spacer po lesie z grzybobraniem, jest Sasino. Miejscowość znajduje się około 20 kilometrów od Łeby, a wokół niej rozciągają się lasy o bardziej zróżnicowanym charakterze niż w bezpośrednim sąsiedztwie kurortu.

Warto kierować się także w stronę Stilo. Lasy przy drodze do latarni morskiej są w dużej części sosnowe, ale można znaleźć również fragmenty lasu mieszanego, wrzosowiska i wilgotniejsze zagłębienia terenu. Nie należy traktować samej latarni ani popularnych tras spacerowych jako „miejscówki”. Lepiej wybrać legalnie dostępny kompleks leśny i zachować orientację względem dróg oraz oznaczeń.

Drugim kierunkiem są okolice jeziora Łebsko. To interesujący obszar przyrodniczo, ale jednocześnie wymagający szczególnej ostrożności. W pobliżu jeziora znajdują się tereny związane ze Słowińskim Parkiem Narodowym, dlatego przed wejściem trzeba sprawdzić, czy dany fragment lasu jest dostępny dla zbieraczy.

Najczęściej rozważane kierunki w tej części wybrzeża to:

  • Sasino – główna baza wypadowa do pobliskich lasów sosnowych i mieszanych.
  • Stilo – leśne tereny w pobliżu latarni i drogi prowadzącej w stronę plaży, z uwzględnieniem granic obszarów chronionych.
  • Okolice jeziora Łebsko – ciekawe przyrodniczo, lecz wymagające sprawdzenia zakazów i przebiegu dozwolonych tras.
  • Lasy na obrzeżach miejscowości – często łatwiej dostępne niż wydmowe obszary przy samej plaży, ale trzeba zwrócić uwagę na oznaczenia własności i zakazy wstępu.

Relacje grzybiarzy z Pomorza pokazują, że warunki mogą zmieniać się bardzo szybko. Po suchym okresie las może wyglądać na zupełnie pozbawiony grzybów, a po kilku wilgotnych dniach pojawiają się pojedyncze maślaki, podgrzybki czy borowiki. Pełny koszyk nie jest jednak gwarantowany, dlatego wyjazd lepiej traktować jako połączenie spaceru, obserwacji przyrody i zbierania tego, co rzeczywiście znajdzie się na legalnie dostępnym terenie.

Jakie grzyby rosną w nadmorskich lasach?

Typ lasu ma duże znaczenie. Współżycie grzybni z korzeniami drzew, czyli mikoryza, wpływa na to, jakie gatunki mogą pojawić się w danym siedlisku. W okolicach Łeby dominują drzewa iglaste, ale w lasach mieszanych warunki bywają bardziej zróżnicowane.

Typ lasu Główne gatunki grzybów Uwagi
Lasy sosnowe Maślaki, podgrzybki, borowiki sosnowe Warto sprawdzać ściółkę, obrzeża młodników i miejsca z mchem.
Lasy mieszane Podgrzybki, koźlarze, borowiki, kurki Większa różnorodność drzew często oznacza większą różnorodność grzybów.
Tereny wrzosowiskowe Borowiki wrzosowe, maślaki i podgrzybki Suche, piaszczyste podłoże może ograniczać wzrost po dłuższym braku opadów.

W materiałach dotyczących nadmorskich lasów koło Łeby często pojawia się borowik wrzosowy, nazywany też borowikiem wysmukłym. Można spotkać go w pobliżu wrzosów i sosen, zwłaszcza w cieplejszej części jesieni. Oprócz niego należy wypatrywać maślaków i podgrzybków. W wilgotniejszych fragmentach mogą pojawić się także kurki, ale ich obecność zależy od pogody i lokalnych warunków siedliskowych.

Gdzie wolno zbierać grzyby?

Najważniejsze rozróżnienie dotyczy lasu gospodarczego i obszaru objętego ochroną. W lasach, w których nie wprowadzono dodatkowego zakazu, zbieranie grzybów na własne potrzeby jest co do zasady dopuszczalne. Inaczej wygląda sytuacja w parku narodowym, rezerwacie przyrody lub na terenie oznaczonym zakazem wstępu.

Na obszarze Słowińskiego Parku Narodowego nie wolno zakładać, że każda leśna ścieżka nadaje się do grzybobrania. Obowiązują tam przepisy ochrony przyrody, regulamin parku i oznaczenia w terenie. W wielu miejscach można poruszać się wyłącznie po wyznaczonych szlakach, a zbieranie runa leśnego jest zabronione. Dotyczy to także rezerwatów znajdujących się w pobliżu Sasina i Stilo.

Przed wejściem do lasu sprawdź tablice przy drogach i parkingach. Zakaz może dotyczyć zarówno zbierania grzybów, jak i samego zejścia ze szlaku. Trzeba też respektować ogrodzenia, drogi zamknięte dla ruchu oraz informacje o prywatnym terenie leśnym. Naruszenie zasad może skutkować mandatem, a w przypadku poważniejszych naruszeń również innymi konsekwencjami przewidzianymi w przepisach.

Jeżeli nie masz pewności, czy dany fragment znajduje się poza obszarem chronionym, potraktuj go jako miejsce do spaceru i fotografowania, a nie do zbierania.

Jak przygotować się do wyprawy?

Nadmorski las bywa monotonny. Podobne sosny, piaszczyste dukty i wydmy sprawiają, że łatwo stracić orientację, zwłaszcza gdy zejdzie się z głównej drogi. Przed wyjściem zaplanuj trasę i przygotuj podstawowy sprzęt:

  1. Sprawdź mapę terenu, granice parku narodowego, rezerwatów i obszarów z zakazem wstępu.
  2. Zapisz punkt rozpoczęcia spaceru w telefonie, ale nie polegaj wyłącznie na baterii i zasięgu.
  3. Załóż pełne buty oraz długie spodnie, które ochronią przed piaskiem, wilgocią i kleszczami.
  4. Weź kosz zamiast foliowej reklamówki, mały nożyk, wodę, naładowany telefon i dodatkową warstwę odzieży.
  5. Ustal godzinę powrotu i nie oddalaj się bez potrzeby od rozpoznawalnych dróg leśnych.

Najrozsądniejszy plan to rozpoczęcie od legalnie dostępnych lasów w rejonie Sasina, a dopiero później ewentualne przejście w stronę Stilo. W przypadku niepewności dotyczącej granic terenu chronionego lepiej zrezygnować ze zbioru. W okolicach Łeby udane grzybobranie zależy nie tylko od opadów i typu lasu, lecz także od znajomości lokalnych ograniczeń.

Redakcja lebskiserwisturystyczny.pl

Portal o ŁebiePortal o Łebie

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?